[Fiction]SRW OS Episode.4

posted on 16 Feb 2011 23:31 by jadestar in Fiction

Episode 4  การโจมตีของ"ตัวอันตราย"

หลังจากการการต่อต้านของโมบิลซูทลึกลับที่ดวงจัทร์

ยานแม่ของกลุ่มเซเลสเซี่ยน บีอิ้ง “ปโตเลไมออส”

“อืม…..หนักเอาการนะเนี่ย” ช่างซ่อมโมบิลซูทพูดขึ้น

“พอจะจัดการให้เสร็จทันแผนการครั้งต่อไปได้ไหม เอียน?” ทีเอเรียพูดขึ้น

“ไม่แน่ใจแต่จะรีบละกัน” เอียนพูดตอบ

........................................................................................................................

บริจด์ส่วนกลางของ ปโตเลไมออส

“แน่ใจว่าเห็นเป็นเช่นนั้นเหรอ? อาเลลูย่า” ผู้หญิงคนนึงถามอาเลลูย่า

“ครับคุณ สุเมรากิ เครื่องที่เห็นและโจมตีเวอชัวจนเป็นแบบนั้นคือ กันดั้ม ไม่ผิดแน่” อาเลลูย่ากล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ข้อมูลจากเวด้าไม่มีบันทึกเกี่ยวกับกันดั้มเครื่องนั้น หรือโมบิลซูทที่ดวงจันทร์เลยค่ะ” หญิงสาวที่ทำหน้าที่หาข้อมูลกล่าวขึ้น

“งั้นหรือ…..ขอบใจจ๊ะ เฟลท” สุเมรากิพูดขอบคุณ

“แต่ที่เรารู้ตอนนี้คือโมบิลซูทเครื่องนั้นน่าจะเป็นกันดั้มไทบ์ และก็มีปืนใหญ่กำลังสูงที่น่าจะมีกำลังมากกว่า GN บาซูก้าของเวอชัวซะอีกค่ะ” หญิงสาวอีกคนพูดขึ้น

“ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าจะยังมีข้อมูลที่นอกเหนือสิ่งที่บรรจุในเวด้าอยู่ด้วย” เฟลทพูดออกมา

( กันดั้ม เครื่องนั้น… ) อาเลลูย่าคิดด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดอยู่เพียงลำพัง

........................................................................................................................

เขต AEU เยอรมัน

“เฮะ เฮ้!! เจ้าพวกนี้มันเอาจริงแฮะ แล้วเราจะทำยังไงดีหล่ะ!? โซซุเกะ?” ครูสพูดด้วยอารมณ์ขัน

“นี่มันเป็นเวลาพูดเล่นเหรอ!? URZ-6!!” เสียงของเหมาดังขึ้น

“แหมๆ อย่าเพิ่งเครียดน่า เจ๊” ครูสพูดติดตลก

“พวกมันมาแล้ว!!” โซซุเกะพูดออกมา  กองทัพของ AEU ระดมโจมตีใส่กลุ่ม AS อย่างไม่ยั้ง

“เริ่มแผนการได้” เหมาสั่งการ “โอ้!!รอมานานแล้วเจ๊!!” ครูสพูดขึ้น

“ไอ้พวกมิธธิล พวกเราไปทำอะไรให้กันวะ!?” เสียงของนักบิน AEU กล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น

“เห…..ไม่รู้หรือว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้กันแน่นะ” เหมาพูดอย่างอารมณ์ดี

 M-9 ของเหมาหยิบดาบขึ้นมาปะทะกับโซนิคเบลดของอีแน็คส่งเสียงสะเทือนไปทั่ว

“โว้ว!!ดาบใบเลื่อยของเจ๊ กับดาบคลื่นความถี่ของเจ้านั่นส่งเสียงหวกหูดีชะมัด” ครูสพูดพร้อมทำหน้าเซ็งๆ

“ข้างบน ระวังตัวด้วย” โซซุเกะพูดเตือน

“หือ!?” ครูสมองตามไปในทันที

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า มิธธิลอย่างนั้นเหรอในที่สุดฉันก้ได้เจอกับพวกแกซักที” นักบินของอีแน็คเครื่องที่มาใหม่พูดด้วยสีหน้ามั่นใจ

“อะไรหน่ะเจ้านั่น” เหมาพูดออกมาพร้อมหันไปดู

“คราวนี้หล่ะฉัน ท่านแพททริค คอลาซาว เอสแห่ง AEU คนนี้จะจัดการพวกแกเอง!!” แพททริคพูดด้วยสีหน้าที่มั่นใจเต็มเปี่ยม  “อะไรของเจ้านั่นหน่ะ?” โซซุเกะยังงงๆนิดๆ “เดี๋ยวฉันจัดการเอง” ครูสพูดแทรกขึ้นมา

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ช้าไปแล้วพวก” แพททริคบังคับอีแน็คพุ่งไปยัง M-9 ของโซซุเกะ

“ครูส เวเบอร์ จะส่องหล่ะนะ!!!!” พูดจบครูสก็ยิงอีแน็คด้วยกระสุนไรเฟิลทันที

“เอ๋……” กระสุนโดนเข้าที่หัวของอีแน็คของแพททริคอย่างจัง  “อะไรกันว๊อยยยยยย!!!” อีแน็คของแพททริคร่วงลงสู่พื้นในทันที  เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว 

“……….อะไรของมัน?” โซซุเกะยังงงไม่หาย  “ว่าแต่ตะกี้นายพูดอะไรหน่ะ?” โซซุเกะถามครูส

“อ๋อ!!ฉันคิดว่าจะยิงให้เท่ๆทั้งทีก็เลยต้องหาคำพูดเท่ๆหน่อยสิ”  ครูสพูดขึ้นมา

“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ!!ระวังให้ดี” เหมารีบเตือนทั้งสองคน

พริบตาที่เหมาพูดยังไม่ทันจบก็มีอีแน็คสีน้ำเงินเครื่องนึงพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง และเตะ M-9 ของเหมาจนกระเด็นไป

“เฮะ เฮะ เฮะ มิธธิล!! บังอาจมาขวางงานของฉันได้นะ!!” ชายที่ขับอีแน็คสีน้ำเงินพูดขึ้นมา

“เสียงแบบนี้มัน!! อาลี อัลซาซีร์!!  โซซุเกะพูดด้วยสีหน้าตกใจ

“ไอ้เจ้าตัวอันตรายของ PMC นั่นหน่ะเหรอ!?” ครูสพูดขึ้น

“หืม……..รู้จักฉันด้วยอย่างนั้นเหรอ? อ๋อ!! แกคงจะเป็นไอ้เด็กที่มาจากเคอร์ดิชสินะ?” ซาซีร์พูดขึ้นพร้อมแสยะยิ้ม

“เคอร์ดิช……..ฉันไม่ใช่คนเคอร์ดิช” โซซุเกะพูดตอบ

“เห……น่าแปลกแฮะไม่ใช่คนเคอร์ดิช  แต่ช่างเถอะฉันอาจจะเคยเจอกับแกมาแล้วก็ได้มั้ง!? ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!” ซาซีร์หัวเราะเสียงดัง  ทันทีที่สิ้นเสียงหัวเราะ ซาซีร์ก็บังคับอีแน็คพุ่งเข้าจู่โจม M-9 ของโซซุเกะทันที

เปรี๊ยงงงงง!!!! โซซุเกะรับเอาไว้ได้ทัน “เฮ้ยเป็นอะไรหรือเปล่า!?” ครูสถาม  “ไม่มีปัญหา” โซซุเกะตอบ

“หืม………แข็งกว่าที่คิดเอาไว้เยอะเลยแฮะเจ้าหุ่น AS นี่” ซาซีร์พูดอย่างอารมณ์ดี

........................................................................................................................

ในขณะเดียวกัน เกาะเล็กๆทางใต้ของเขตการปกครองของสมาพันธ์ปฎิรูปมนุษย์ชาติ

กันดั้มเอ๊กเซียและกันดั้มดูนาเมสกำลังปะทะกับศัตตรูลึกลับเครื่องนึงอยู่

“ฮึ่ม!!แข็งแกร่งจริงๆ” เซ็ตซึนะมีสีหน้าที่เคร่งเครียด

“เซ็ตซึนะ ดูเหมือนว่าเจ้านี่จะไม่ใช่ AS ธรรมดาๆนะ ระวังตัวด้วย” ล๊อคออนแจ้งเตือน

“รับทราบ” เซ็ตซึนะตอบพลางหลบหลีกการโจมตี

ทั้งสองหลบมายังหลังก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนนึง เสียงกระสุนปืนกลก็ดังเข้ามากระทบกับก้อนหินนั้น

เฟี้ยววววว  ปังๆๆๆๆๆๆ  เปรี้ยง!! เสียงกระสุนที่ดังอย่างไม่ขาดสายนั้นแทบไม่น่าเชื่อว่ามาจากการโจมตีจากหุ่นเพียงเครื่องเดียว ทั้งต่อเนื่องและไล่ล่าเหล่ากันดั้มทั้งสองอย่าไม่หยุดหย่อน  และไม่นานนักเสียงก็เงียบไป

“ฟู่  ดูเหมือนว่ามันจะเลิกตามเราแล้วหล่ะมั้ง” ล๊อคออนพูด ในทันใดนั้นก็มีเงาทอดยาวมายังกันดั้มดูนาเมส

“ล๊อคออนระวัง!!” “เอ๋!!” ยังไม่ทันที่เซ็ตซึนะจะเตือนจบกันดั้มดูนาเมสก็โดนมีดเล็กๆเสียบเข้าที่ไหล่ด้านซ้าย

“บ้าชะมัด!!” ล๊อคออนยิงเข้าใส่ฝ่ายตรงข้ามในทันที แต่อีกฝ่ายก็หลบได้อย่างคล่องแคล่ว เอ๊กเซียพุ่งเข้าโจมตีในทันที แต่ก็โดนโจมตีกลับไปอย่างหมดท่า หุ่นลึกลับตัวนั้นก็กระโดดขึ้นไปยืนกอดอกอยู่บนก้อนหิน

“เอ้า!!เป็นอะไรไปหล่ะ!?ไหนเคยบอกไว้ว่าจะขจัดสงครามไม่ใช่เหรอ?แล้วนี่อะไร?กะอีแค่นี้ยังทำอะไรไม่ได้น่าขันซะจริงๆ” ชายที่ขับหุ่น AS สีเงินพูดแบบดูแคลนไมสเตอร์ทั้งสอง

“ดูเหมือนว่าที่เข้าแทรกแซงได้หลายต่อหลายครั้งนั่นหน่ะ คงจะฟลุ๊คซะหล่ะม๊าง!!” ชายคนนั้นพูดจาดูถูกทั้งสองเป็นอย่างมาก  “เอ้า!!หนูน้อย….” AS สีเงินเครื่องนั้นก็หันหลังไป แล้วทันใดนั้นก็หันกลับมาทันที “ได้เวลานอนแล้ววววววววว!!!!!!!!” AS สีเงินพุ่งเข้าโจมตีใส่เอ๊กเซียอย่างรวดเร็ว  เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!

“อ๊ากกกกกก!!!!!!!!!”  เอ็กเซียโดนโจมตีอย่างหนัก “เซ็ตซึนะ!!” ล๊อคออนยิงเข้าใส่

AS สีเงินหลบหลีกแล้วพุ่งไปยังดูนาเมส “น่ารำคาญญญญญญญญ!!!!” ดูนาเมสถูกตัดแขนในทันที “ล๊อคออน!!!” เซ็ตซึนะตะโกนเรียกชื่อล๊อคออน ทันใดนั้นหน้าจอมอนนิเตอร์ของเอ๊กเซียก็ได้ปรากฎภาพของ อิโอเลีย เชนเบริก์

“เหล่าผู้ที่เป็นความหวัง เราขอมอบพลังสุดท้ายให้แก่ท่าน ผมไม่รู้ว่าคุณจะใช้มันเพื่อเจตนารมณ์ของผมหรือไม่ แต่ผมมีความเชื่อมั่นในตัวของคุณ…….”  “นี่มัน?อะไรหน่ะ?” เซ็ตซึนะกำลังงงกับเหตุการณ์ตรงหน้า

ทันใดนั้นหน้าจอมอนิเตอร์ของเอ๊กเซียก็กลายเป็นเซียและมีข้อความเขียนเอาไว้

“Trans-Am Mode” เซ็ตซึนะอ่านข้อความนั้น

ในทันใดนั้นร่างกายของเอ๊กเซียก็เปล่งประกายสีแดงหลบหลีกการโจมตีของ AS สีเงินไดอย่างรวดเร็ว

“หือ!?อะไรหน่ะ!?” ชายผู้ขับหุ่นตัวนั้นอุทานออกมา

“นั่นมันอะไรกัน!?” แม้แต่ล๊อคออนเองก็ยังไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้

ร่างกายของเอ๊กเซียมีความเร็วและพลังมากกว่าเดิมมาก มันมากพอที่จะสู้กับ AS สีเงินของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างสบาย เซ็ตซึนะบังคับเอ๊กเซียโจมตีใส่ AS สีเงินอย่างต่อเนื่อง

“นี่มันบ้าอะไรกัน!?” ชายผู้ขับAS สีเงินถึงกับสบถออกมา

“นี่แหละ……คือพลังของพวกเราหล่ะ!!!!” เซ็ตซึนะเงื้อดาบขึ้นหมายจะโจมตีครั้งสุดท้าย

ชายผู้ขับAS สีเงินแสยะยิ้มพร้อมกับบังคับหุ่นให้ยื่นมือออกไป

“อย่าได้ใจให้มันมากนัก!!!!!!!” เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แรงระเบิดสร้างความสะเทือนไปทั่วฝุ่นควันตลบไปทั่วทิศพอทุกอย่างเริ่มสงบ ทั้งเซ็ตซึนะและล๊อคออนก็แทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้เห็น 

“เฮอะ!!ถ้าคิดว่าลูกเล่นของแกจะฆ่าฉันได้หล่ะก็ผิดถนัดแล้วโว้ยยยยย!!!!!” AS สีเงินตัวนั้นสามารถรับการโจมตีของเอ๊กเซียได้อย่างสบายและมันก็กำลังจะสะท้อนพลังกลับไป เซ็ตซึนะที่รู้สึกตัวจึงรีบถอยออกมาก่อนที่AS สีเงินตัวนั้นจะสะท้อนพลังกลับมาแล้วอาศัยโอกาศนั้นช่วยเหลือดูนาเมสหลบหนีมาพร้อมกันด้วย

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นหน่ะเจ้าหุ่นตัวนั้น!?” ล๊อคออนพูดกับเซ็ตซึนะขณะกำลังหลบหนี แต่เซ็ตซึนะไม่ตอบได้แต่เก็บทุกอย่างไว้ในใจ  ทางด้านAS สีเงินตัวนั้นชายคนบังคับก็ได้ออกมานั่งอยู่ข้างนอก

“เฮอะ!!ใช้ได้แค่ครั้งเดียวก็พังแล้วเรอะ!? ไอ้ของถูกนี่พึ่งไม่ได้เล้ย!!” ชายคนนั้นนั่งยิ้มอย่างสบายอารมณ์

........................................................................................................................

ทางด้านการต่อสู้ระหว่างพวก มิธธิล กับกองทัพ AEU และ ซาซีร์

“เอ้าๆๆๆจะหนีไปไหนๆ” ซาซีร์กล่าวอย่างอารมณ์ดี

“บ้าชะมัด เจ้านั่นมันเก่งอย่างกับปีศาจอย่างนั้นแหละ” ครูสพูดขึ้น

“URZ-6 URZ-7 เป็นยังไงบ้าง?” เหมาพูดขึ้นมา

“พอไหว….ไม่มีปัญหา” โซซุเกะตอบ

“ฮ่าๆๆๆๆๆ!! เอ้าๆๆๆๆ!! เต้นเข้าไปๆ!!” ซาซีร์หัวเราะเสียงดังกองทัพ AEU ก็กระหน่ำโจมตีไม่หยุด

“แบบนี้จะไม่ไหวเอานา……” ครูสพูดออกมาเบาๆ

“………..” โซซุเกะนิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น

สถานการณ์ของทางมิธธิลกำลังเสียเปรียบอย่างมากไม่สามารถหนีได้และไม่สามารถส่งกำลังมาสนับสนุนได้เช่นกัน

ขณะที่ทาง AEU กำลังโจมตีอย่างหนักทันใดนั้นก็มีแสงสว่างพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน

“นั่นมันอะไรหน่ะ!?” โซซุเกะไม่เข้าใจว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเกิดอะไรขึ้น

“เฮ้ย!!อะไรวะนั่น!?” ซาซีร์งงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“กิล….Dimension Out”  “OK Master” แสงสว่างจางลงเมื่อสิ้นเสียงพูด

“กิลวาเรียส On The Battle”

“ญ…..ใหญ่ชะมัด!!” ครูสตกใจเมื่อเห็นขนาดตัวของกิลวาเรียส

“เฮ้ย!!อะไรหน่ะเจ้ายักษ์นั่น!?” ซาซีร์เองก็เพิ่งจะเคยเห็นหุ่นที่ตัวใหญ่แบบนี้ครั้งแรก

กองทัพ AEU เข้าจู่โจมกิลวาเรียสแต่การโจมตีเหล่านั้นกลับถูกป้องกันเอาไว้ได้หมด

“กิล…….On The Knight” สิ้นเสียงคำสั่ง กิลวาเรียสก็เข้าสู่โหมดอัศวินทันที แล้วพุ่งเข้าโจมตีกองทัพ AEU อย่างรวดเร็ว

“ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้เป็นศัตตรูกับเรานะ” เหมาพูดอย่างตื่นเต้น

ทุกครั้งที่กิลวาเรียสขยับตัวนั้นกองทัพ AEU ก็เสียโมบิลซูทไปจำนวนหนึ่ง และยังรุดหน้าต่อไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันพวกมิธธิลเองก็ร่วมยิงสนับสนุนกิลวาเรียสไปด้วย

“หนอย!!ไอ้เจ้าหุ่นยักษ์นั่น!!” ซาซีร์ขบกรามแน่น

“กิล!!” “OK Master” “CHARIOT”  กิลวาเรียสทำการง้าง G.Scissos อาวุธคู่ใจออกมา

“โว้ว!!กรรไกรยักษ์ เห็นหรือเปล่าเจ๊!!” ครูสพูดแบบตื่นเต้น

“Dead Hell……” กิลวาเรียสพุ่งเข้าใส่อีแน็คของซาซีร์อย่างรวดเร็ว

“บ้าชิบ!!” ซาซีร์รีบบังคับหุ่นบินขึ้น  ในขณะนั้นกรรไกรของกิลวาเรียสก็สอดเข้าไประหว่างตัวของอีแน็คพอดี

“Scissosssssssssssssssssssss!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

“ฮึ่ม!!” ซาซีร์หลบทันอย่างหวุดหวิดแต่ก็เสียขาทั้งสองของอีแน็คไป

“เฮอะ!!นับว่าแกยังโชคดีไปนะไอ้คุณมิธธิล!!!”  ซาซีร์ขับอีแน็คพุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็ว พร้อมๆกับการถอนกำลังของ AEU

“รอดแล้ว เรารอดแล้ว” ครูสพูดขึ้นอย่างดีใจ

“นั่นสินะ” โซซุเกะยิ้ม

“ไอ้พวกบ้า!!พวกแกไม่รู้จักขอบคุณผู้มาช่วยเราบ้างหรือไงห๊า!!!” เหมาพูดขึ้น

“หง่ะ!!ไม่เห็นต้องดุเลยเจ๊” ครูสยิ้มแหยๆ

AS ทั้งสามเครื่องหันมาทางกิลวาเรียสที่ยืนอยู่แล้วทำการติดต่อไป

“ขอบคุณมากที่อุตส่าห์เข้ามาช่วยเหลือเรา” เหมาพูด

“ขอบคุณมาก” โซซุเกะกล่าวเสริม “ถ้าไม่ได้นายพวกเราคงแย่แน่ๆ” ครูสพูดไปหัวเราะไป

ทางด้านกิลวาเรียสไม่ได้ตอบอะไรและแสงสว่างก็หอบหุ้มร่างของกิลวาเรียสแล้วหายวับไปต่อหน้าของทั้งสามคน

“ไปซะแล้ว” โซซุเกะพูด “ยังไงก็เถอะเราก้รอดมาได้เพราะเขาหล่ะนะ” เหมาพูด

“เอาหล่ะๆกลับกันเถอะ” ครูสเซ้าซี้ให้ทุกคนกลับ ทัวฮา เดอ ดานัง

แล้วเหล่า AS ทั้งสามเครื่องก็ถอนกำลังออกไป

........................................................................................................................

ใกล้ๆกับสถานที่ต่อสู้ บนซากของอีแน็ค

ครืดดดดดดดดดดด   แคร๊ง!!

“หนอยแน่เจ้าพวกมิธธิล ฉันหน่ะเป็นสเปลเชี่ยลลิส ผู้ไม่เคยแพ้ แม่แต่ในการซ้อมรบ” แพททริคออกมาจากซากของอีแน็คเครื่องนั้น

“มามากกว่า สองพันครั้งแล้วนะะะะะะะะะะะ!!!!!!!”  

“ว่าแต่ไม่เห็นมีใครมาช่วยฉันเลยเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!”

 
........................................................................................................................
Episode 4 Fin

Comment

Comment:

Tweet